Ижодкорнинг “Хизр булоғи, “Етти оққуш”, “Гиёҳлар билан тиллашган инсон”, “Аёлга эҳтиром”, “Тонгга қасам”, “Дийдор саодати”, “Вафонинг иффат йўли”, “Бедор тун томчилари” каби шеърий ва публицистик асарлари эълон қилинган.
Икром Отамурод фаолияти давомида У. Уитмен, П. Неруда, Ў. Сулаймон, Е. Евтушенко каби шоирларнинг шеър ва достонларини ўзбек тилига таржима қилган.
У "Тоғ йўлида бир оқшом", "Бобурийлардан бири", "Бахт қуши ёки ушалган орзулар", "Хамир учидан патир ёхуд кулча ҳикоялар", "Сайланма" каби насрий ва шеърий асарлар муаллифи саналади.
Унинг "Созим менинг" (1999), "Муҳаббат ёғдуси" (2010) номли китоблари нашр қилинган.
Али Насирли Ўзбекистон ва Озарбайжоннинг "Дўстлик" ордени билан мукофотланганди.
Ижодий кечада икки қардош халқ вакиллари шоирнинг шеърларидан парчалар ўқиб, унинг ижодий мероси ва ҳаёт йўли ҳақида фикр-мулоҳазалар билдиришди.
У Ўзбекистонда хизмат кўрсатган ёшлар мураббийси унвони билан тақдирланган.
У "Нина устида қаср" (1979), "Ўчмас бўрон" (1979), "Тирик аланга" (1984) ва бошқа тўпламлар муаллифидир.
Ўта Бердиёрнинг "Қачон одам бўламан?"," Икки меҳр бирлашса", "Баҳор санъати"," Чўпон бола орзуси" ва бошқа тўпламлари нашр этилган.
Президент қарорига кўра Ажиниёз Қўсибой ўғлига Мўйноқда ёдгорлик ўрнатилади ва экопарк очилади.
Бахшулло Ражаб 1950 йил туғилган. Ўнга яқин китоблари нашр этилган.
Драматург сифатида “Жавоҳир”, “Аждодлар қиличи”, “Жалолиддин Мангуберди”, “Башорат”, “Арабмуҳаммад”, “Дилда борим” ва бошқа саҳна асарларини ёзган.
